Skip to content

Ara modra

Cyanopsitta spixii

Występowanie: Brazylia
Ara modra pomimo programu reintrodukcji i ochrony prawnej, nie występuje w naturze (choć zdarzają się pojedyncze doniesienia o widywaniu samotnych osobników, są one jednak wątpliwe), a pierwsze (wychowane w niewoli) osobniki mają być wypuszczone na wolność w Brazylii dopiero w 2021 roku.

Ara modra jest terytorialnym ptakiem, aktywnym za dnia; żywi się owocami, nasionami i orzechami licznych gatunków drzew i kaktusów. Pary łączą się na całe życie; raz w roku samica składa od 2 do 4 jaj w dziupli drzewa, a rodzice opiekują się potomstwem do 3 miesięcy po wykluciu. Ary modre w niewoli dożywają do 33 lat. Niewiele wiadomo o społecznych zachowaniach ary modrej; w niewoli zaobserwowano, że ptaki te potrafią doskonale naśladować różne dźwięki (w tym ludzki głos), a rodzice aktywnie włączają się w proces uczenia potomstwa latania czy zdobywania pożywienia. W naturze obserwowano również fakt tworzenia przez ary modre niewielkich (do 15 osobników) wspólnie wędrujących grupek dorosłych ptaków.

Prawdopodobnie proces wymierania gatunku zaczął się dość dawno (już 300 lat temu) i związany był z wycinką lasu tropikalnego – naturalnych siedlisk tego ptaka – pod pastwiska; gatunek ten był rzadki już w momencie odkrycia go przez Europejczyków na początku XIX w. Ara modra była również ofiarą polowań na mięso, choć nie był to czynnik szczególnie istotny. Niektórzy badacze sugerują również, że konkurencja o dziuple z agresywną, inwazyjną pszczołą afrykańską (Apis mellifera scutellata) mogła przyczynić się do spadku liczebności ary modrej, hipoteza ta jednak jest kwestionowana.