Skip to content

Niedźwiedź polarny

Ursus maritimus

Występowanie: obszar wód okołobiegunowych
Jest to duży drapieżnik należący do rodziny Ursinidae, której obecnie jest największym przedstawicielem. Jest jednym z dwóch gatunków niedźwiedzi zamieszkujących kontynent Europejski. Od niedźwiedzia brunatnego (Ursus arctos), różni się smuklejszą budową ciała oraz dłuższymi kończynami.

Pazury niedźwiedzia polarnego są krótsze i mocniej zagięte niż niedźwiedzia brunatnego, wykazują przy tym adaptację do wspinania się po blokach lodu i chwytania ofiar.

Niedźwiedź polarny zamieszkuje skute lodem obszar wód okołobiegunowych, nad szelfem kontynentalnym, które stanowią jego terenu łowieckie. Ze względu na fakt, że zamieszkuje on częściej tereny morskie (zamarzniętą powierzchnię morza), niż stały ląd jest on klasyfikowany jako ssak morski. Gatunek ten prowadzi samotniczy, koczowniczy tryb życia, przy czym w zależności od pory roku zajmują inne tereny swojego terytorium, którego obszar może sięgać od 13 tys. km² do 597 tys. km². Największy dystans pokonywany jednorazowo przez niedźwiedzia wyniósł 50 km, przy czym zazwyczaj w czasie wędrówek pokonuje on ok., 4 km w ciągu godziny.

Niedźwiedź polarny poluje głównie na foki, jednak nie gardzi padliną innych zwierząt. Jest najbardziej drapieżny ze wszystkich obecnie występujących niedźwiedzi. Jednorazowo potrafi zjeść do 70 kg mięsa.

Obecnie populacja niedźwiedzi polarnych szacowana jest na od 22 000 do 30 000 osobników, jednakże trend populacji jest nieznany. Wg IUCN, główne zagrożenia dla niedźwiedzi to ocieplenie klimatu, wpływające na:

  • zmniejszanie się powierzchni lodu stanowiącego tereny łowieckie i rozrodcze niedźwiedzi,
  • wzrost liczby patogenów i pasożytów na terenie Arktyki,
  • zaburzeniem cyrkulacji powietrza i opadów, które może powodować docieranie zanieczyszczeń antropogenicznego pochodzenia (np., PCBs), do Arktyki i kumulację w ciałach niedźwiedzi będących drapieżnikami szczytowymi.

Ponadto zagrożeniem dla niedźwiedzi może być przemysł naftowy w regionach arktycznych oraz coraz częstsze spotkania z człowiekiem.